02/09/2012 — ITU WC long distance & Powerman Zofingen

Gisteren ben ik 31e geworden op het ITU Wereldkampioenschap ‘lange afstand’.
In mijn ‘ITU age group M35-39’ ben ik derde geëindigd. Er waren 190 deelnemers (mannen).

Alles verliep uitstekend tot halfweg run2, want tot dan lag ik op koers om mijn tijd te verbeteren, maar de laatste tien km verzeilde ik in een dip die ik niet meer te boven kwam. Halfweg run2 zakte ik naar plaats 2 en helemaal op het eind, op km van de finisch, verloor ik alsnog nog het zilver. Maar ik zat er op dat moment helemaal door waardoor ik geen vuist meer kon maken. Maar brons is ook heel mooi !

 Image

run1 – 9,2 km >>> 35’48” (44e)
T1 >>> 1’29” (41e)
totaal tijd >>> 37’17” (43e)
bike – 150 km >>> 4u19’54” (28e)
T2 >>> 1’51” (42e)
totaal tijd >>> 4u59’03” (29e)
run2 – 29,2 km >>> 2u21’17”
EINDTIJD >>> 7u20’20”

Mijn vriendin Rita en trainigsmaatje Henk Vandermeersch namen deel aan de duo duatlon ‘short distance’, met afstanden 10-50-5 km. Henk namen het lopen voor zijn rekening, Rita het fietsen (1u41′ !!). Ze eindigden bij de gemengde koppels schitterend 4e en dit op amper een minuut van het podium !

Later op de week zal ik van beide wedstrijden nog een uitgebreid verslagje posten, met foto’s.

Groetjes, nog steeds vanuit Zofingen 🙂

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

voorbeschouwing WK LD, Powerman Zofingen

Komende zondag is het weer zover, de hoogmis van de duatlon !! Dan mogen alle deelnemers zich verheugen op 10 km lopen, 150 km fietsen (niet stayer) en tot slot 30 km lopen op een zeer selectief parcours.Dit is de befaamde Powerman duatlon Zofingen, Zwitserland.  Het is reeds de 24e editie, de eerste vondt plaats in 1989. Een brokje geschiedenis over deze mooie race: http://www.powerman.ch/en/history-powerman
Sedert vorig jaar werken de ITU (internationale triatlon unie) en IPA (internationale powerman association) samen. Het WK Duatlon lange afstand vindt dan ook hier plaats, een mooiere plaats/wedstrijd lijkt me niet denkbaar voor een wereld kampioenschap ! Dat betekent ook dat ik allicht met een nationale pakje zal moeten starten, aangezien ik ingedeeld ben in e ‘ITU age group 35-39′ en start met nummer 148. Al mag ik wel met een speciaal startnummer starten met ’10x finischer’ erop gedrukt.

Op onderstaande link vind je info over het parcours:
http://www.powerman.ch/en/course-maps

Image

Zelf zijn we hier donderdag in de vooravond aangekomen en het was ‘Zofingen’ weer. Regen dus. Trainingsmakkers Jochen en Sam reden nog een rondje op het fiets parcours en na Bodenberg hadden ze zelfs hagelbollen te verwerken …
Ik besloot te wachten tot vandaag in de hoop dat het weer wat beter zou mee vallen. En dat bleek ook zo. Samen met Marino heb ik dan rustig een rondje gefietst en dat voelde goed aan. We hadden slechts wat motregen. Maar ondertussen is het hier alweer stevig aan het door regenen. De verwachtingen voor zondag zijn gelukkig wel gunstig. Het zou droog blijven tot in de late namiddag, pas dan zou het regenen, maar dan is het minder erg, want dan ben ik normaal gezien reeds aan het lopen.

We verblijven hier in de plaatselijke jeugdherberg samen met een grote (west) vlaamse kliek. Andere deelnemers zijn Jochen Neyrinck (LD), Marino Cneut (SD). Normaal gezien ging ook Henk Vandermeersch van plan deel te nemen, maar hij besloot enkele maanden terug  te stoppen met duatlon.
Maar wat vanmorgen begon als een grap tijdens een groepswandeling, namelijk dat Henk en Rita zouden deelnemen aan de ‘relay short distance’, is ondertussen realiteit geworden. Inderdaad, ploegmakker Henk zal het lopen voor zijn rekening nemen, mijn vriendin zal het fiets gedeelte voor haar rekening nemen.
Zij starten met hun wedstrijd om 09u50′, ikzelf ga van start om 09u00′.

Start lijst:  http://services.datasport.com/2012/tri/zofingen/
Live report: http://www.powerman.ch/en en doorklikken naar ‘Live report’.

groetjes uit Zofingen !

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

5/08/2012 — BK Long Distance duatlon & Powerman Geel

Gisteren vond het Belgisch Kampioenschap duatlon ‘lange afstand’ plaats, met afstanden 10 km lopen, 60 km fietsen (no drafting) en nog eens 10 km lopen. Het was een beetje afwachten hoe de vorm zou zijn, want de twee voorgaande weken vertoefde ik in GH Luxemburg voor een trainingsstage. De eerste week werd vooral de nadruk gelegd op volume, terwijl de tweede week dan meer op kwaliteit getraind werd. De laatste dagen voor deze wedstrijd werd dan wat afgebouwd.
De start was zoals naar gewoonte weer zeer snel. Toch vond ik al vrij snel een goed ritme en had ook van bij begin een goed gevoel. Uiteindelijk liep ik een 41e looptijd optekenen tijdens het eerste loopgedeeldt (38’26” – 10,4 km). Eénmaal op de fiets ging ik meteen vol door en haalde ik de ene na de andere bij. Eentje haalde mij toch nog in, met name Tom Vandenbussche van TTI. Man, wat ging die snel ! Eventjes probeerde ik hem te volgen als mikpunt voor mij, maar het was mij snel duidelijk dat ik over mijn toeren ging gaan.
Ik bleef mijn eigen tempo aanhouden en kon dit steeds blijven aanhouden tot het eind, had geen zwakke momenten, ook al kwam de wind stevig opzetten tijdens de wedstrijd.
Uiteindelijk zette ik een 12e fietstijd neer, 1u28’39” (60 km).
Nu moest er nogmaals 10 km gelopen worden en ik zat vrij snel opnieuw in een goed ritme. Toch werd ik vrij snel opnieuw ingehaald door Christophe Declerck en Baptiste Kestelyn. En vlak achter mij woedde een felle strijd tussen de nederlandse May Kerstens en Ilse Geldhof voor de tweede plaats in de wedstrijd (Zij starten 10′ eerder). Ik werd even bijgehaald door hen, maar dan kon ik nog een tandje bij steken. Zelf kon ik daardoor opnieuw Baptiste Kestelyn weer inhalen en ook Tom Vandenbussche haalde ik terug in. Toch moest ik mij nog reppen, want Willem Dierckx kwam fel opzetten maar kon toch nog hem afhouden. Ik bleef uiteindelijk net onder 40′ voor de afsluitende 10 km (39’54” en 21e looptijd). Ik finische zo opnieuw in de top20 van een Powerman race, met name 18e plaats.

Verder nog even vermelden dat ik enkele weken terug deelnam aan een trail loop te Couvin (nabij Chimay). In loodzware omstandigheden door de hevige regenval van de laatste dagen, werkte ik deze 33 km lange natuurloop af in 2u52′ en eindigde zonder forceren als 10e. Dit was alvast een goede opsteker voor mezelf voor wat nog komen moest.

Volgende race: loopwedstrijd te Flobecq (la corrida des collines) op 19 augustus.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

30/06/2012 — Duatlon Kortrijk 9/40/6 km

Plaats van afspraak was op de site ‘Lange Munte’, een mooi sportcomplex te Hoog-Kortrijk. Normaal ben ik geen voorstander van stayer duatlons, maar aangezien het fietsparcours vrij heuvelachtig is en bijgevolg vrij selectief, neem ik hier graag deel. Ik was wel benieuwd hoe het mij zou vergaan, aangezien de topconditie momenteel ver weg is. Het is de bedoeling dat ik opnieuw de topconditie te pakken krijg tegen 2 september, dag van Powerman Zofingen. Momenteel zit ik dus op ‘schema’ :-)

Ik besloot niet te fel te starten, omdat ik toch wat wedstrijd ritme mis, m.a.w. niet meer zo gewoon ben om hoog in de hartslagzones te gaan. De drie rondjes lopen van run1 haspelde ik af in 11’26″ – 11’29″ – 11’24″ (23e totaal tijd). Dat wijst er op dat ik goed gedosseerd liep. Aanvankelijk liep ik de hele tijd samen met ondermeer Patrick Soetaert en Gabriël Trajius maar de laatste 500m heb ik een tandje bijgestoken, om zo nog te kunnen aansluiten bij enkele lopers voor mij en zo mee te zijn met een goed fietsgroepje. Dit waren Bas Raas, Lintermans Koen en (ik dacht) Willem Stuyck. Het was ondertussen ook fel beginnen regen, waardoor het fietsparcours er spekglad bijlag. Na enkele km’s muisde Lintermans er al vanonder, ik probeerde nog mee te glippen, maar was wat te laat om te reageren. We hadden ondertussen al wat renners ingehaald en in de tweede ronde (van drie af te leggen ronden) ging Bas Raas er vandoor en wat verder liet ik mijn metgezellen achter en reed ik de kloof dicht en samen gaven we alles om naar een groepje voor ons te rijden. Ik had het wel heel lastig om het tempo van Bas Raas te kunnen volgen op de hellingen. In zoverre zelfs dat ik op een nieuwe helling de rol moest lossen met Bas Raas terwijl hij boven de aansluiting vond met het groepje van Kurt Jurgens – Lintermans Koen – Vervisch Michiel  en Derboven Thomas. Maar ik moest en zou de aansluiting maken en in de afdaling gaf ik werkelijk alles, was al redelijk genaderd en op een nieuwe, gelukkig iets minder lastige helling, kon ik eindelijk de aansluiting maken. Al werd mij niet veel rust gegund, want er demareerden er enkelen direct maar ik kon toch stand houden. Het is duidelijk dat ik al zeer veel gegeven had, dus was ik benieuwd hoe het afsluitende lopen mij ging vergaan. In het zicht van de wissel verbrokkelde ons groepje van zes in drie stukken, ikzelf zat in het tweede groepje met Kurt Jurgens. Moment zelf wist ik het niet, maar blijkbaar streden we voor een plaats 7 tot 12 ! Samen met Bas Raas hadden we dan ook heel sterk gefietst, want dat bleek ook uit onze fietstijden, ik 8e, Bas Raas  6e fietstijd. Als 13e wisselde ik van schoeisel en bij aanvang voelde ik direct dat de goede loop benen foetsjie waren, wat ook wel wat te verwachten viel … Na één km moest ik zelfs even halt houden vanwege een felle kramp in mijn hamstring. Had ik nog een klein beetje hoop om mee te strijden voor een mooie ereplaats, dan was die nu volledig weg natuurlijk. Ik besloot om niet meer te forceren en gewoon mijn plaats te behouden, al moest ik daarvoor in de tweede loopronde wel nog tandje bijsteken. Want uit te achtergrond kwamen ze fel opzetten. Ik won toch nog een plaatsje omdat Sam Lepoutre blijkbaar een ferme klop van de hamer gekregen had en kon zo toch mooi 12e eindigen. In de gegeven omstandigheden kan ik daar zeker tevreden mee zijn, had dit eigenlijk ook niet echt verwacht, deze 12e stek. Het is nu verder werken aan de conditie om ze helemaal op punt te krijgen, vooral aan het lopen is nog wat werk. Het fietsen zit momenteel vrij goed denk ik. Volgende wedstrijd is een trail run over 30 km te Couvin (buurt van Chimay).

Groeten !

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

27/06/2012 — stand van zaken

Het is alweer een tijdje dat ik iets van mij liet horen. Na de duatlon in het duitse Falkenstein heb ik een weekje rust ingebouwd. En dat heeft zowel fysiek als mentaal veel deugd gedaan. Het was duidelijk dat ik er hoog nood aan had.
Nadien werd de draad terug opgepikt en een nieuwe opbouw periode begonnen. Want de vorm is momenteel ver weg, wat normaal is uiteindelijk. Het is de bedoeling opnieuw in topvorm te zijn tegen 02/09, dag van Powerman Zofingen.
Alle wedstrijden die ik tussentijds aan deelneem staan dan ook in functie van deze wedstrijd. Te beginnen met de duatlon te Kortrijk komende zaterdag. Ik zal er niet top zijn, want daarvoor mis ik wedstrijdritme en zoals reeds aangehaald,  zit ik in het begin van een nieuwe opbouwperiode. Momenteel staan er vooral veel trainingen op extensief niveau gepland, omdat uit lactaat testen bleek dat dit niet meer helemaal op punt stond.
Verder zijn er nog enkele wedstrijden gepland, met name een trail run en een gewone run.
Allemaal in functie van Zofingen dus.
Maar first things first: zaterdag duatlon te Kortrijk, site Lange Munte (Hoog Kortrijk) met start om 17u30 !

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

20/05/2012 — Powerman Falkenstein, Germany.

Voor het eerst trokken we naar duitsland voor een duatlon. Naar Falkenstein dus, gelegen op slechts enkele km’s van Tjechië. Het was een lange trip met de auto, 850 km om precies te zijn, maar het was alvast een mooie ervaring. Behalve op sportief vlak dan, want ik was er niet top … Eerst eventjes terug in de tijd gaan; Tien dagen voor deze wedstrijd ben ik nog maar eens gevallen met de fiets, voor de derde maal reeds dit jaar. En al vielen de gevolgen nog mee leek het op het eerste gezicht, dan bleek dit enkele dagen later op een loopwedstrijd totaal niet zo te zijn. Op de ‘Allaert Alluminium 12km run’ had ik geen greintje kracht in de benen. Ik presteerde er ver onder mijn mogelijkheden. De ontgoocheling was groot … Enkele dagen later zocht ik dan de osteopaat op, die vaststelde dat mijn val toch voor enkele blokkages had gezorgd. Zo kon ik toch enigzins met een gerust gemoed de lange auto trip aanvangen naar Falkenstein.

Vrijdag om 16u arriveerden we en na uitladen liep ik nog wat los met trainingsmakkers Henk en Marino. Het weer was alvast schitterend, want het was er meer dan 20°c ! Hoe lang was dit niet geleden ??? Zaterdag werd dan het fiets parcours verkend en we waren wel eens benieuwd wat er van dat ‘loodzwaar’ fietsparours waar was. Na enkele km’s volgde inderdaad een anderhalf lange km zware en pittige klim, maar wat daarna volgde viel best mee. Na het keerpunt aan km 16 volgde dan de omgekeerde richting. Nu moest er gedurende enkele km’s geklommen worden bij zowat 3 à 5%. Op het einde van de fietsronde opnieuw een klimmetje van zelfde percentage, maar dan volgde wel een gevaarlijke afdaling, vooral ook omdat er op dezelfde weg het heentraject zich bevindt … Het loopparcours hebben we niet verkend, omdat het grotendeels onverhard bleek te zijn. We vernamen wel dat het 8 km opwaarts was en net als fietsen zelfde weg terug. Tweede run idem, maar dan keerpunt aan km 4.

Zondag om 10u10′ was het zover: 16 km lopen – 64 km fietsen – 8 km lopen. Ook de zon was er opnieuw, mintsens 25°C, maar gelukkig zouden we tijdens het lopen veel beschutting hebben van het bos. De start was op een atletiek piste, het is eens iets anders. Tijdens de opwarming vooraf had ik een goed gevoel, gelukkig maar. Hopelijk kon ik hier een goede wedstrijd afwerken, na het fiasco van vorige week. Er werd minder fel gestart dan gewoonlijk leek me, daar zal de aard van het parcours wel voor iets tussen gezeten hebben. De eerste run had ik een vrij goed gevoel. De 16 km bleek grotendeels door het bos te gaan, eerst 8 km geleidelijk opwaarts en dan dus terug. Ik liep er iets meer dan een uur over. Na de wissel volgde dan eerst een korte afdaling in het stadscentrum, waarna dan die pittige klim volgde en dat ging vrij goed. Boven gekomen kon ik direct bijschakelen en reeds enkele renners bijhalen en achterlaten. Dat gaf vertrouwen en die gehele eerste ronde gaf ik flink gas op jacht naar mijn trainingsmakker Henk. Ook al was het vandaag meer ‘zijn’ parcours, ik ging mij niet zomaar gewonnen geven. Het verschil bleek een dikke minuut te zijn halfweg het fietsonderdeel. Maar tijdens de tweede passage van die zware klim, was het gevoel al stuk minder. Had al veel meer moeite om het tempo er in te houden. Jammer genoeg bleek het ook na die klim zo te zijn, ik voelde de kracht zo uit mijn lichaam glijden. Opnieuw … Bij de wissel gekomen had ik al vier plaatsjes moeten prijsgeven, iets wat weinig voorvalt voor mij tijdens het fiets onderdeel. Ik besloot dat forceren geen zin had en liep gewoon nog de wedstrijd uit. Even leek het dat ik nog de schade kon beperken, maar de laatste km verloor ik alsnog drie plaatsjes. Ik maalde er niet echt meer om. Zat ik halfweg het fietsen nog op plaats 20 en op anderhalve minuut van Henk, dan was dit aan de aankomst opgelopen tot bijna 10′ (en 28e stek) … Henk (Vandermeersch) deed het wel uitstekend en eindigde knap 18e ! Marino Cneut eindigde mooi in het pak en dat is gezien zijn leeftijd een straffe prestatie ! En Jochen Neyrinck werd zelfs 5e en bewees daarmee dat hij echt wel op de terugweg is na zijn blessure leed van vorig seizoen ! Jan Meysmans lijkt geen hinder te ondervinden van zijn combinatie triatlon/duatlon: hij werd mooi 16e. Winst was er voor Joerie Vansteelant met duidelijk overwicht.

Ondertussen is het voor mij duidelijk geworden dat mijn mindere presteren een oorzaak is van meerdere factoren. Vermoeidheid, valpartij maar ook enkele veranderingen op het werk zorgden (deels onbewust ?) wat voor stress, en dat kan wel een  pak mentale energie kosten, als ik mijn trainer mag geloven. We hebben alvast besloten om een weekje rust in de bouwen, alvorens de voorbereiding aan te vatten voor dé powerman, Zofingen.

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

29/04/2012 — Europees Kampioenschap ETU/Powerman duatlon ‘lange afstand’ (15-60-7,5)

Afgelopen zondag vond het europees kampioenschap duatlon lange afstand plaats, opnieuw te Horst-aan-de-Maas (Ned). Een organisatie waarbij ETU en Powerman (eindelijk) de handen in elkaar sloegen. Dit kan alleen maar een goede zaak zijn voor de duatlon sport. Nu de twee EK’s tot één herleid werd, zou het deelnemersveld ongetwijfeld van een nog sterker en beter niveau zijn meende ik. Op persoonlijk vlak maakte ik mij alvast niet te veel illusies, top 60 zou al heel mooi zijn dacht ik …

Na de vele natte april weken, hoopte ik vurig dat het droog zou blijven in Horst, vooral omdat er in het centrum van Horst nogal wat linke bochten te nemen waren met de fiets. Reeds daags voordien waren we afgereisd naar Nederland, vanwege het vroege startuur van de wedstrijd (9u20′) zondagmorgen. Zo maakten we van de gelegenheid gebruik om nog eens het parcours te verkennen. We, dat waren Jochen, Henk, Marino en natuurlijk ook Rita. Achteraf waren we ook aanwezig op de briefing. Vooraf was er eerst de landen parade en ik schat dat er zo ongeveer 20 landen waren. Vandaar dus mijn bescheiden ambities … Een andere ambitie is mijn ‘race in de race’ met trainings makker Henk. Vorige week was hij nog de betere in de sprintduatlon van Ruddervoorde. Hier mocht dit niet gebeuren, de stand moest terug gelijk gesteld worden …

Zondagmorgen: D-day ! Zes ronden lopen, 3 ronden fietsen en nog eens drie ronden lopen. Dat was de opdracht, ofte 15-60-7,5 km in cijfers uitgedrukt.
Ik was nu toch wel benieuwd wat ik waard ben op dit EK ! Tijdens de opwarming had ik alvast een heel goed gevoel, dat zat dus al goed. De start kwam ik goed door en vond vrij snel een goed ritme. Na de eerste loopronde van 2,5 km zat ik onder de 9′ en dat gaf mij het signaal dat ik zeker niet sneller mocht lopen. Dit was snel genoeg en voelde goed aan zonder dat ik het gevoel had mij op te blazen. Ook de volgende ronden bleef ik net onder de 9′ lopen per ronde. Liep ik aanvankelijk nog in een groepje van zowat vijf man (een rus, duitser, hollander en landgenoot Christophe Declecrk), dan dunde deze gaandeweg uit. De laatste twee ronden liep ik iets langzamer, net boven de 9′ deze keer. Ik liep dan ook veel op kop en enkel noorderbuur Jan-Roelf Heerssema uit Enschede bleef nog over toen we de wissel bereikten.
54’15” voor 15,1 km (16,8/u gem)
wissel L-F:  1’12”

De wissel ging vlot en ik kon meteen op zoek naar Henk, die zowat 45″ eerder de fiets opsprong. Tot mijn verassing had ik hem reeds na 10 km te pakken ! Samen konden we dan – op de regelmentaire afstand – stevig door sjezen. Nadat ik een volle ronde voor mijn rekening nam, deed hij dat de volgende ronde over. Het was verbazend mijn hartslag beetje te zien zakken, ook al reed ik dan op tien meter afstand. Blijkbaar heeft dat toch ook nog enig effect ??? Aan km 55 gekomen stak ik een tandje bij, want ik voelde dat ik nog overschot had. Hier moest Henk dan toch passen, al had ik het niet direct verwacht.
In het zicht van de wissel schoot er plots een ferme kramp in mijn rechter hamstring ! Bij het afstappen moest ik toch efkes halt houden en stretchen, dat leek mij het verstandigst. Beter wat tijd verliezen, dan uit de wedstrijd te moeten stappen, niet ?
1u32’35” voor 59,3 km (38,6/u gem)
wissel F-L: 1’20”
2u28’01” na fietsen

Na een weer vlotte wissel kon ik goed aan de afsluittend loopgedeelte beginnnen. De eerste honderden meters waren wat moeizaam vanwege de overgang, maar ik leek geen last te hebben van mijn kramp. Henk zat nu op zo’n 20″ achter mij. Snel vond ik een goed ritme en dat gaf mij goed gevoel. De laatste ronde had ik het heel lastig, maar dat goldt natuurlijk voor iedereen wist ik. Aan de finisch wachtte de verlossing en kon ik net als vorig jaar  opnieuw onder de 3u blijven, met zelfs nog een iets scherpere tijd: 2u59’35”.
Zeer blij was ik, al moest ik toch eerst wat bekomen van deze toch wel loodzware race.
Trainingsmakker Henk kwam halve minuut later ook binnen voor een hele mooie tijd, rekening houdende met zijn blessure leed van afgelopen winter.
30’15” voor 7,8 km (15,6/u gem)
finisch: 2u59’35” – 33e /236 overall – 1e/42 age group M35

Het toemaatje kwam een uurtje na de race toen bleek dat ik mijn leeftijdscategorie H35-39 gewonnen had !! Dit had ik totaal niet verwacht, was er ook nooit mee bezig geweest. Niet voor en ook niet tijdens de race. Dit smaakt dan ook heel zoet !! Het is mijn tweede europese titel bij de agegroups, vorige was zes jaar geleden.
Dit succes heeft natuurlijk vele redenen. Veel trainingsarbeid uiteraard, maar mede mogelijk gemaakt door uitstekende schema’s van Piet Van Bastelaere.  En natuurlijk ook het cliché: achter elke sterke atleet staat een sterke vrouw ! Maar ze klopt als een bus, Dank Je Wel liefje !!!

 

 

 

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen